Generaal DELPERDANGE
Generaal Edouard-Paul
DELPERDANGE
(1912-1989)

Edouard-Paul Delperdange werd
geboren te Leopoldsburg op 10 oktober 1912
<•>.
Hij was de jongste van de 7 kinderen van Paul Nicolas Joseph Delperdange (1871-1932), officier, en
van zijn echtgenote Hélène
Marie Pétronille van Eekert (1872 – 1924).
In 1931, na zijn Grieks-Latijnse humaniora te
hebben beëindigd aan het "Institut Sainte Marie" te Schaarbeek,
vervoegt hij de Koninklijke Militaire School, waar hij wordt
ingedeeld bij de 77ste Promotie Infanterie-Cavalerie.
In december 1933, studeert hij af als Onderluitenant, en
wordt toegevoegd aan het 1ste Regiment Karabiniers.
In 1936 wordt hij tot Luitenant benoemd.
In 1940, wordt hij naar Duitsland
gedeporteerd, waar hij gedurende 5 jaar in gevangenschap zal
vertoeven.
In oktober 1945, vervoegt hij het 1ste
Instructiecentrum van het leger, en wordt kort daarna
toegevoegd aan het Departement van de Adjudantgeneraal.
In 1948 promoveert hij tot
Kapitein-commandant om daarna het Algemeen Opleidingscentrum
van het leger te vervoegen.
In
november 1950, maakt hij deel uit van het
Vrijwilligerskorps voor Korea waar hij de functie van
Adjudantmajoor opneemt.
Hij wordt tot Majoor benoemd in maart 1952 en behaalt het Brevet van de Krijgsschool,
als bekroning van een 2-jarige opleiding aan de Krijgsschool.
In november 1952 wordt hem de leiding
toevertrouwd van het 1ste Bataljon Parachutisten
.
In maart 1956 wordt hij Lieutenant-kolonel
benoemd, en een maand later krijgt hij de leiding over het
Regiment van de Paracommando's. Hij zal dit regiment blijven
leiden tot mei
1960.
Met zijn benoeming tot Kolonel volgt een
nieuwe opdracht, nl. de leiding van de Metropolitaanse
strijdkrachten in Ruanda-Urundi (COMRU).
In augustus 1962 wordt hij
teruggeroepen naar België waar hij de Generale Staf van de
Landmacht vervoegt.
In november 1962 wordt hij benoemd tot
Vleugeladjudant van de Koning, opdracht die hij bovenop
zijn andere militaire verantwoordelijkheden vervult.
In oktober 1965, volgt zijn benoeming
tot Generaal-majoor, en wordt hij Hoofd van de missie voor
Technische Militaire Samenwerking met de Democratische
Republiek van Kongo, en tegelijk militair adviseur bij
Generaal Mobutu, die op dat ogenblik de leiding heeft van
het Kongolees leger.
Hij
vervult deze dubbele opdracht tot Maart 1968. In september 1968,
krijgt hij dan de operationele leiding van de Binnenlandse
Strijdkrachten (FDI).
In januari 1972 bereikt hij de
pensioenleeftijd, en verlaat hij het leger.
Generaal-majoor Edouard-Paul Delperdange
overlijdt op 19 november 1989
<•>.
Generaal Delperdange was in 1935 in het
huwelijk getreden met Elisabeth Vander Goten (1912 – 2000).
Ze kregen vier kinderen : Paul (1936 -), Etienne (1937- †1972 ), Marthe
(1939 - ), Hélène (1940 - ) et 14 kleinkinderen.